درمان پیچ خوردگی های مچ پا

 

جراحی ها

پیچ خوردگی مچ پا شایعترین صدمه در ارتوپدی می باشد و تا ۴۵درصد بازیکنان بسکتبال و ۳۱ درصد فوتبالیست ها راگرفتار می کند.
در این حادثه لیگامان ای تی اف ال که در طرف بیرونی مچ پا قرار دارد دچار کشیدگی و یا پارگی می شود. البته احتمال آسیب به سایر لیگامانهای پا نیز وجود دارد.

علائم بالینی بیماران چیست؟
بیماران اکثراً با درد تورم و یا با خونریزی های زیر جلدی مراجعه می کنند و ممکن است بیمار قادر به راه رفتن روی پای خود نباشد.

چه بیمارانی بیشتر در خطر پیچ خوردگی مچ پا هستند؟
بیمارانی که دفورمیتی هایی در مچ پا به شکل افزایش قوس کف پا همراه با انحراف پاشنه به طرف داخل دارند یا بیمارانی که قبلا سابقه پیچ خوردگی مچ پا داشتند با ریسک بالاتری همراه هستند وبه علاوه بیمارانی که وزن بسیار بالا دارند و یا در ورزش هایی مثل والیبال ،بسکتبال و یا فوتبال فعالیت می کنند.

چگونه شانس پیچ خوردگی مچ پا را کم کنیم؟
داشتن آمادگی ورزشی مناسب و تقویت عضلاتی که در بالانس و تعادل مچ پا نقش دارند، اهمیت فراوانی دارد و بیمارانی که ریسک بیشتری دارند بهتر است هنگام ورزش از بریس یا از نوار پیچی مچ پا یا تیپینگ استفاده کنند.

درمان پیچ خوردگی مچ پا چیست؟
اولین اقدام درمانی در یک پیچ خوردگی مچ پا چنانچه با شکستگی همراه نباشد شروع فیزیوتراپی پس از معاینه توسط پزشک متخصص می باشد که در فیزیوتراپی ابتدا هدف کاهش درد و تورم می باشد و پس از آن تقویت عضلاتی که نقش مهمی در تعادل مچ پا دارند انجام می شود. توصیه می شود بیماران تا مدتی از مچ بند جهت راه رفتن استفاده کنند و زمان برگشت به فعالیت های ورزشی بعد از معاینه و توصیه پزشک معالج امکان پذیر می باشد و بیماران لازم است تا مدت ها جهت فعالیت های ورزشی از مچ بند و یا تیپینگ استفاده بکنند.
چنانچه بیماران علیرغم درمان های گفته شده همچنان درد داشته باشند ممکن است علت درد وجود ضایعات غضروفی، آسیب عصب های حسی و سطحی در مچ پا، آسیب تاندون های پرونئال و یا ایجاد چسبندگی در محل پارگی لیگامان های مربوطه باشد که باید موارد فوق توسط پزشک متخصص با سی تی اسکن و یا ام آر آی بررسی گردد. یادآوری می شود تا یک سوم بیماران ممکن است دچار درد و تورم مزمن بعد از پیچ خوردگی مچ پا شوند و ۱۹ درصد آنها از تکرار این پیچ خوردگی رنج می برند.
درمان عوارض ذکر شده می تواند با آرتروسکوپی مچ پا و یا درمان جراحی لیگامان و یا تاندون های آسیب دیده می باشد که تصمیم گیری بر عهده پزشک متخصص است.
در پایان تاکید می کنم با توجه به اهمیت حادثه و احتمال وجود آسیب های همراه درمان بهتر است از ابتدا تحت نظر پزشک متخصص انجام شود.